Ut Motto vur 't seizoen 2018 - 2019 is:  
''Sjitterend

   

bruudje Christel Hermans 

Maandag 5 maart 1984. Koud, guur en snipverkouden.
Dat is me na al die jaren (inmiddels 20) nog altijd het meest bijgebleven van de boerenbruiloft.
Om mee te beginnen gingen we naar de fotograaf (dhr. van de Munckhof). We zouden immers in het lokale krantje komen. Wij als bruidspaar hadden echter een klein probleem... Gerwin (bruidegom) was toch wel zeker 1 kop kleiner dan ik.
Dit werd vakkundig door dhr. van de Munckhof opgelost waardoor ik op een stoel moest gaan zitten. De teksten hebben we zorgvuldig thuis geoefend waardoor we niet zouden staan stotteren op de grote dag.
De dag zelf heb ik eigenlijk in een roes meegemaakt, te suf van de griep om het echt bewust mee te maken.
Wat me wel verraste was de hoeveelheid mensen die naar de receptie kwamen en de cadeaus die we ontvingen,de boerenkool en de rookworst. En wat natuurlijk ook erg mooi was, was de groep mensen die elk jaar enthousiaster verkleed ging en ook steeds groter werd.

broedegom Gerwin Joosten 

Veel weet ik er niet meer van, want het is inmiddels 20 jaar geleden dat ik getrouwd ben met mijn (boere)bruid Christel Hermans. Ik was al bakkertje geweest het jaar ervoor, toen John Smets bruidegom was. Maar in 1984 was ik zelf aan de beurt. Het geheimhouden voor iedereen ging prima, niemand wist er van. We hebben op de sjees rondgereden, en de huwelijksvoltrekking was op het kerkplein. Het was een lange receptie (meer als 10 personen) en we kregen een droogworst als cadeau. Die was wel erg lekker. De klompen zaten prima, ik heb ze nooit meer uit gedaan!

 

   
© C.V. de Brookhaze | 2000 - 2019