Ut Motto vur 't seizoen 2018 - 2019 is:  
''Sjitterend

   

bruudje Susanne Peeters 

Ik vond het een geweldig feest. Vooral de dingen die er aan vooraf gingen waren erg leuk. De kleding uitzoeken, de foto's maken en het allerleukste was iedereen op het verkeerde spoor brengen. De hele buurt zette zich in. We hebben toen met z'n allen een grote carnavalswagen gebouwd. Ronny en ik zaten helemaal bovenin en konden alles goed zien. Het was er wel koud. Het feesten begon al vanaf de onthulling. We gingen naar elk carnavalsfeest in Koningslust en af en toe moesten we ook naar andere plaatsen. De grote dag zelf was geweldig. Eerst een kleine optocht door het dorp en daarna naar Juliana. Ik had dagen op de tekst geoefend en was bang dat ik alles zou vergeten. Maar het ging gelukkig goed. Nadat we getrouwd waren, was de receptie. Op het laatst had ik kramp in m'n handen van het schudden. Ik wist niet dat er zoveel mensen op af kwamen. We hebben de rest van de dag gefeest en het was super gezellig. Als ik nog een keer gevraagd zou worden, zou ik het meteen weer doen.

broedegom Ron Pollaart 

Ik weet het nog goed... allemaal die spanning om het geheim te houden. En dan was er het passen van de klompen en de hele outfit en het oefenen voor de "grote show"... Spannend!! Maar toen het grote moment bijna was aangebroken (de bekendmaking van boer en boerin), moesten we er eerst tussenuit knijpen. Ik zie haar daar nog staan, Dorothé Verhaegh. Ze was flink met haar vinger onder haar neus aan het wrijven die naar de deur gewezen was. (ik denk dat ze wel heel erge jeuk had). Dit was het teken dat we moesten gaan. Aangezien dit mislukte kwamen ze Emiel Verhaegh en Linda Nouwen halen omdat iedereen dacht dat zij het gingen worden. Suzanne en ik moetsen ook mee om zogenaamd ff mee te helpen met het een of ander. Zo was het dus dat we toch heel sneaky zijn weggeglipt Ook de show vergeet ik niet meer. Ik moest in mijn rol zogenaamd struikelen...alleen tja in plaats van per ongeluk te stuikelen struikelde ik echt. Op dat moment begon iedereen te lachen en dacht men dat het er gewoon bij hoorde... gelukkig maar. Het was een kei ruige boerenbruiloft die ik niet meer zal vergeten!

 

   
© C.V. de Brookhaze | 2000 - 2019