Ut Motto vur 't seizoen 2018 - 2019 is:  
''Sjitterend

   

bruudje Kirsten Jentjes 

Mit carnaval van 1989. Toen ware wea ut boorebroedspaar, ut wear waas prachtig! Same de tekst oefene beej ceremoniemisjter Jan Sjers. En oppe foto beej Sevens veur in de pers “Dich zuls eate wat de pot sjaft” zei ich bazig tege miene Broabantse broedegom. Want “spruutjes” eate vong Christian mèr stom. Zoëveul hendjes hej ich nog noëts gesjud achterein. En ut broelofsfiês leep wie unne trein. Mit pestoêr Egelie heb ich zelfs gedanst. Veur un boorebruudje waas det echt een boêtekans! ’s Angerdaags waar de boedelscheiding al. Mèr ruzie tusse Christian en mich waar toch echt neet ut geval. Un joar later ware wea d’r auch wir beej mit de wandelwage. En idderein kos toen “kiendje kieke” noa os zoêgenaamde blage. Ich heb d’r same mit Christian ontzettend van genote en vong ut prachtig! Hiêl veul groetjes van Kirsten, ut boorebruudje van 1989!

broedegom Christian v. Bommel 

Ja, wat vond ik er van. Het was heel erg leuk om mee te maken. In die tijd werd er nog niet gewerkt met een verlovingsbal, dus werd het gewoon op school verteld, en stond het in het bledje. Ik weet nog dat mijn ouders het mij vertelden op 2e kerstdag, en dat ik geen hap meer door mijn keel kreeg. Dit had ik niet verwacht. De dag zelf was geweldig, we hadden mooi weer en alles zat mee. Ik vond het leuk dat de hele klas er bij was, en dat meester Frank en juffrouw Han ook waren gekomen. En ook dat mijn familie een stukje in elkaar had gezet. En dat het gewoon heel druk was op onze receptie. Leuk is ook om te vertellen dat wij het laatste bruidspaar zijn, dat buiten bij de kerk is verbonden in de onecht. Jammer dat dat nu niet meer is, het had wel iets. Op het einde van de dag werd gevraagd hoe wij het vonden: leuk natuurlijk. Ook hebben we toen beloofd dat we het jaar daarop mee zouden lopen tijdens de boerenbruiloft met onze kinderen. Zo gezegd zo gedaan. Ik vond het een leuke ervaring en een eer om gevraagd te worden.

 

   
© C.V. de Brookhaze | 2000 - 2019