ma di wo do vr za zo
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
   

2015 Frank de twidde (Schers)

Op deze daag waas de irste receptie vur mich as prins. We gingen Prins Roger en Prinses Winanda felisiteere in zaal Leanzo oppe Graashook.
Nao de onthulling heb ich ontzettend veul en leuke reaksies gehad en det duit mich netuurlik good. Bedankt daoveur!
Um 20.15 oohr moste wae verzamele bej Gromme en dao bin ich begos mit un glaeske sinas want beer kreeg ich dae aovend toch nog genog.
Wie we in de bus dao heen reeje vong ich ’t toch wel un bietje spannend want doe bis toch wel benejd wie die angere prinse, prinses en adjudante reagere. Ich mot zegge det dur direkt unne klik waar en det guft dich wel un good geveul.
Dao woorte wat anekdotes opgerakeld euver mit name prins Roger mer netuurlik auch euver prinses Winanda. Toen Prins Roger idderein hej bedankt kos ’t fiëst echt losbarste. Podium op, podium aaf, polonaise, solonaise; ich heb behuurlik wat druppels zweit motte laote mer det heb ich dur wel veur euver. De aovend vluugt verbej. Bej Gromme heb ich nag ff bej gepraot mit twieje oad lierlinge en toen bin ich same mit Sylvia lekker gaon slaope. De irste resepsie waas geslaagd!
 Tot slot, sloeht ich aaf mit miene spreuk:
 “Gaef gaas, remme los, vastelaovend is vur uch en vur ós!”
 ALAAF!
Ut waas zonnig 9 november iets nao 10 oohr ’s aoves. We heije dae daag babyborrel gehad van un aantal bestuursleje en ich leep in de bejkeuken wie ich ozze William achterum zoog kome. Ich stilde mig zelluf direct de vraog; “Wat kumpt dae nag zoe laat doon?”. Binnengekome woort ich gelijk nao de garage gesteurd want Ivo zaat nog in de woenkamer.
Toen kreeg ich al un bietje kriebels. Dao woort mich un envelop in de heng geduwd en dao zaat un foto in van mich mit de prinsemantel um. Sylvia heij die unne kier van mich geknipt wie ich unne aoje prinsemantel heij gekrege van Marco um bej mich te beware. Op de foto stong bej gesjreve; Prins 2015. Ich hoofde neet lang nao te dinke en zei direct jao mer dao was nag un ‘probleem’; Sylvia laag al op bid en die mos natuurlik auch op de hoegte gebracht weare. Ich nao bove en ich zei tegen Sylvia. William en Karin zien op bezeuk ; is wel leuk asse ff nao onger kumps. Sylvia heij gelijk in de gaten waor ut euver ging. Toen we aan de keukentaofel zate goof auch Sylvia ut verlossende woord; we doon ut!
Netuurlik kinse neet elein hierse; dao heesse unne adjudant bej nudig. Dao waas ich nag al uns gauw mit klaor; mien zwaoger Edwin Bos. Ut waas elein de vraog of hea det zoe doon. Op dinsdig de 11e van de 11e kwaam ut verlossende bericht; hae woort miene adjudant
Dan kumpt unne tiëd van zwiëge en det is aaf en toe verrekte lastig mer wel hiël leuk! Dae mandig 10 november heb ich in unne soort druim gelaefd en Sylvia en ich hebbe auch aaf en toen ’s nachts wat minder geslaope; dao geit van alles door diene kop; spreuk, recepsie en nag mier van die dinge.
Nao de jaorwisseling begint ’t echte prinseraoje en dan begint ut echt te kriebele.
Um ut verhaal neet te langk te make maak ich un sprongetje nao ut weekend van de onthulling zelf; zonnig 11 januari.
Op vriedig 9 januari ginge we nao ut P&M liedjesfestival in Kepèl en dao woort ich letterlijk aan de pols geveuld of ich prins zoej waere. Dit vonge Sylvia en ich nag de meest spannende aovend mer ut ging allemaol good. Wea heije ut idee det nemes heij gemerkt det ich prins zoej waere.
Op zatterdig ‘gewoen’ gewirkt en op zonnig probere oeht te slaope. Dit lukde tot un oohr of 10. Ich heij dur bewust vur gekoze om op deze daag de notulen van de bestuursvergadering te make zoedet ich wat aafleiding heij. Irst heij ich ’s merges in ’t Vlakbroek gelaupe mit os hundje Tara en ich zek nog tegen Sylvia; “Ut liekt wel of Tara get in de gaten heet; die bliëft mich achternao laupe. Toen ich de notulen doormailde nao ’t bestuur waas ut tied um te gaon douchen, bestuurspak aan (vur de litste x dit jaor) en dan nao de Sprunk. Gelukkig woort ich deze middig neet letterlijk aan de pols geveuld want miene hertslaag waas toch iets hoeger dan normaal. Later huurde ich det ich un bietje witjes heb gekeke zoe net vur de onthulling mer det kos ich netuurlik neet zeen. Toen Prins Kevin 1e mos slagen vur zien aod prinse examen stong ich bewust bej de aod prinse en det vong ich un hiel leuk moment. Dao woort namelik druk gespeculeerd euver ziene opvolger en ich wos netuurlik al det ich det woort.
De onthulling dan; op ut podium stong un groet rad van fortuin waor 12 foto’s op ware gehange van potensiele prinse. 4 x woort dur gemanipuleerd aan ’t raad gedreijd en de volgende persoene moste op ’t podium komen; Nick Vaessen, Nick Giesen, Tim Wijnands en ich. Toen makde mien broor un grapje en zei tegen de zaal; “Ja minse, de prins kumpt now vanoeht de café nao ’t podium gelaupe en idderein keek dus richting de café, oftewel de Buizerd. Mien broor vong det zelf un heerlik grapje en ich kos det auch wel waardere want hae heij op det moment toch wir minse op ut verkierde bein gezat. As vorst mosse kritisch zien en mot de prins aan un aantal veurwaarden voldoon.
De irste; polonaise laupe; vur die proef slaagde wae allemaol. De twidde; fit zien; we moste allemaol 10 x opdrukke. Helaas zakde Nick Vaessen hej veur. We bleve mit drej euver. De derde veurwaarde waas det unne prins carnavalsliedjes mos kinne zinge; ich waas natuurlik veurbereidt mer Nick Giesen en Tim Wijnands neet. Nick mosse ff dinke en toen holp Vorst Willam um un bietje; hea koos vur ’t Brookhazelied; Tim mos auch ff dinke en ging vur unne nejkomer; Meine Mutti. Toen waas ich aan de beurt mit un nummer van Spik en Span; As vastelaovend Limburg binne vilt. Ich heij ’s middigs nag geoefend en toen kos ich de irste 1,5 minuut van ’t liedje oeht de kop mer door de spanning waas ich alles kwiet. Toen bin ich maar la la la gaon zinge en heb mien broor um un herkansing gevraogd. Dea waas hiel streng en zei det ich nog ein kans kreeg. De verde en litste veurwaarde waas det de prins unne goije spreuk mot hebbe. Ich wis dea netuurlik oeht de kop en dach; dit is mien kans. Nick Giesen heij ut euver verve en bederve, wat Tim zij weit ich niet meer en toen kwaam ich en zei tegen de minse; “De tekst van ut liedje waar ich kwiët maar miene spreuk kin ich oeht de kop; “Gaef gaas, remme los, vastelaovend is vur uch en vur ós! Alaaf
En toen kwaam de adrenaline vrej; geweldig um de reacties van de minse te zeen en later te huure. Ozze pap dae heije ze net vur det ich oeht kwaam gebeld dus dae waar same mit Jeanne vrej snel in Kunningslus. Mien sjoenoajers woene wat dichter bej dus die ware nag sneller in de Sprunk. En toen kos ut fiest losbarste. Tot laat hebbe wae same mit de jeugd van Kunningslus unne onvergaetelike daag gehad. Names miene Edjodant, Sylvia, Ilona en de kinger wil ich uch allemaol bedanke vur deze onvergaetelike daag. We zeen os!
 Tot slot, sloeht ich aaf mit miene spreuk:
 “Gaef gaas, remme los, vastelaovend is vur uch en vur ós!”
 ALAAF!
   
© C.V. de Brookhaze | 2000 - 2019