Ut Motto vur 't seizoen 2019 - 2020 is:  
''Mot det

   
ma di wo do vr za zo
3
4
5
6
7
10
11
12
13
14
17
19
20
27
28
29
   
31 jannuwarie 2010 00:00:00
.
Um half elf ware Jo en Will hej um same mèt ein afvaardiging van de A nog get ballonne op te hange en te versiere. Doe kos zeen det ut vur sommige erg vreug waas. Wie zoe det toch kome?? Daonao effe douche en umtrèkke want ze kome mig al op tiehd hale vur mien eige resepsie. Bijna de ganse femilie waas mèt hiel veul man al van te veure bej os.. Maar good det wae un groet hoes hebbe. Toen ging de bel en adJodant, Angela en Groêtvorst William stonge aan de deur. Sommige vonge det belke trèkke neet leuk en dachte toen: die zulle wae uns mèt schniebel bekogele… Nao un blumke vur Jacqueline trokke wae onger de muzikale begeleiding van os hofkapel en dansmarietjes in unne lange stoet nao de Brookhazekoeht. As irste dao aangekome woorte de jaorlikse pletjes gesjoote vur in ut archief. Same mèt de groête en kleine raod, dansmarietjes, kingerboorebroeloft en de vrouwluuj.. Daonao um elf euver dreej kos de resepsie beginne. Raod van 11, femilies, vereiniginge, collega’s en zelfs oos GANSE straot en nog veul mier. Der kwaam gin eind aan. As ze dan allemaol die weurdjes huurs, spesjaal veur Jo en mig is det echt geweldig um mèt te make. Naodet Vorst William same mèt mig de resepsie aaf hej geslote kos Antonio (COWANSO) beginne mèt pletjes te dreie, waorvan ig mot zegge det hae det oehtstaekend dej. In eine bloodheite Koêht steeg de tempratuur tot ut kookpunt (zoe leek ut). Dae daag vluugt dan jammer genog um. En dan same mèt de anger Prinse op het podium te staon onger ut liedje “Oejt nog ins Prins te zien” is EGT geneete. Maar aug as ut tege de kleine eurkes geit en doe steis dao same mèt Jacqueline, Jo (adJOdant) en Angela midde in eine groête cirkel lekker te sjoenkele, dan is det ein geweldig geveul. Ut waas net wie sommige aod Prinse al zeije, eine GEWELDIGE daag. Dan in ut café (wie kin ut) nog maar efkes verder en daonao mèt wat der nog euver is thoes ein paar eikes eate. Al met al eine sjitterende daag en wat dat betruf kan ich tege idderein allein mer zegge: BEDANKT, en tot wèr ins.
Maak plezeer en bin blej, Vastelaovend is wir zoë verbej
   
© C.V. de Brookhaze | 2000 - 2019